Boeiende ervaring op scholen in Nieuw Zeeland: dump de regels voor het speelplein in de prullenbak en het pesten stopt. Kinderen spelen weer ‘als vanouds’ en leren beter om te gaan met risico’s. Iets voor de aanpak van PSA?

In Auckland, zo ongeveer de grootste stad van Nieuw Zeeland met ruim 1,4 miljoen inwoners, heeft een aantal scholen besloten om de vele regeltjes rond gedrag voor de leerlingen radicaal over boord te zetten.

Het startte als een experiment onder begeleiding van de universiteit om na te gaan wat de effecten zouden zijn op het omgaan met risico’s. De onderzoekers vroegen zich dit af, omdat ze zelf van een generatie zijn die opgegroeid is met weinig regels op het speelplein. Dat in tegenstelling tot de huidige kinderen, die voornamelijk aan alle kanten beschermd worden door regeltjes.

Professor Grant Schofield, die het onderzoek begeleide, stelt dat er een paradox is tussen het nu in de watten leggen van kinderen en het feit dat dit voor hen gevaarlijker is op de lange duur. Door het nemen van risico’s op jeugdige leeftijd ontwikkelt zich de frontaal kwab van de hersenen, maar dat kan alleen als kinderen zelf leren hoe ze met risico’s moeten omgaan. Dat leer je niet door televisiekijken, aldus professor Schofield

Bij de start van het project moest het hoofd van de school wel zijn nek uitsteken. Er was nogal wat weerstand, onder meer van een aantal leraren. Het schoolterrein lijkt een chaos tijdens het speelkwartier: kinderen klimmen in bomen, proberen de driewielers uit of verzinnen een spel met een stapel oude autobanden. Volwassen hebben daar moeite mee, zo vertelt het hoofd van de school.

Positieve effecten

Het positieve effect verbaasde de onderzoekers. De kinderen zijn gemotiveerder, actiever en betrokkener dan te voren. Niet alleen tijdens het speelkwartier, maar ze zijn ook geconcentreerder tijdens de lessen. Er zijn zelfs minder surveillerende leraren nodig en het ‘afkoelhoekje’ is niet meer in gebruik. En niet in het minst wat opviel: er gebeuren beduidend minder ernstige incidenten dan voorheen.

Opvallend is dat de perioden dat de kinderen niet gemotiveerd zijn, sterk teruggelopen zijn in tijdsduur en aantal. En juist in die perioden vertoonden ze voorheen pestgedrag, vernielden ze andermans spullen in de omgeving of kliederden met graffiy.

Pestgedrag en aanpak PSA

Komende twee jaar staan in Europa in het teken van de aanpak van PSA. Er zullen ongetwijfeld allerlei trainingen worden ontwikkeld, workshops gegeven en tools worden ontwikkeld om slachtoffers op te vangen.

Maar zou het niet veel beter zijn om aan de preventieve kant iets te gaan doen. Er voor te zorgen dat mensen werk krijgen dat hen boeit, dat hen motiveert. Werk waar ze betrokken bij zijn. Door te starten met regels overboord te gooien en leidinggevenden te helpen om goed te kunnen opereren zonder ‘het handboek’.

En misschien wel allereerst te zorgen voor de mensen die hun werkzame bestaan danken aan het maken van de regels, want die zullen zich waarschijnlijk het hardst verzetten.

Net zoals dat gold voor het schoolhoofd Bruce McLachlan van de Swanson school in Auckland: er is moed en durf voor nodig om je nek uit te steken. Pas daarna kun je volop profiteren van de voordelen en genieten van de waardering die je krijgt.

Links:

http://tvnz.co.nz/